Budownictwo wiejskie straciło swój niepowtarzalny urok. Tradycyjny dom wiejski zbudowany był z grubych ciosanych bali, miał czterospadowy dach, kryty słomą. Dom z Mazur różnił się od chaty kurpiowskiej, ale to powodowało, że krajobraz kulturowy kraju był zróżnicowany. Chłopski dom nie był duży. Wnętrze składało się zwykle z sieni, komory i jednej lub z dwóch izb. W izbie znajdował się dużych rozmiarów piec, a przy nim robiły sobie mieszkanie pająki i świerszcze. Ściany były pomalowane na niebiesko albo w kolorowe kwiaty. Taki dom miał małe okna i niskie drzwi. W zagrodzie była jeszcze stodoła i obora, gdzie przy belce wiła sobie mieszkanie jaskółka. W chatach nie było drewnianych podłóg, tylko gliniane polepy. Mieszkanie w takim budynku nie było łatwe, szczególnie w okresie zimy, kiedy panowały duże mrozy. Wiejski dom niekiedy krył w sobie jakieś tajemnice. Na strychu lub w komorze można było znaleźć różne dziwne przedmioty, których nazwy i przeznaczenie znały jeszcze tylko nasze babcie. Kiedyś podczas wakacji wynajęłam mieszkanie w takim starym wiejskim domu. Od sąsiadów dowiedziałam się, że w nim straszy, ale nie udało mi się spotkać ducha. Za to pod podłogą hałasowały myszy. Gdy wróciłam po latach, okazało się, że już dawno dom został rozebrany. Na jego miejscu znajduje się hurtownia.
eleganckie meble ogrodowe wszystkich pokoleń